Inspiratieporno

Woord van de dag: Inspirationporn
Op TV worden mensen met een handicap óf neergezet als zielig, óf als een held. Beide zijn een vorm van inspirationporn. Het etaleren van een gehandicapte. Een soort van leedvermaak dat net zo populair is als porno. Sinds Stella Young dit begrip 6 jaar geleden gebruikte, is het een begrip geworden.

Kennismakingen voor de Veerkracht Centrale leveren altijd interessante gesprekken op.  Jiska Ogier leerde me vandaag het woord inspirationporn en daarna bleek Stelle Young het zelf uitgebreid te bespreken tijdens een TED-talk. Super interessant.

Ik kreeg meer inzicht, maar stel mezelf nu vooral vragen. 

*** Mensen neerzetten vanuit 1 eigenschap, waar ze gewoon mee moeten leven, zou dat altijd een soort van leedporno zijn? 

*** Welke van de twee varianten zou erger zijn? “Och wat zielig” of “Dat jij in je rolstoel toch gewoon boodschappen doet”. Beide zijn ont-menselijkende opmerkingen. 

*** Al die BN-ers die op TV vertellen over hun depressie/burn-out/ziekte/….. Ze zijn zich vast bewust van het effect. 

*** Hoe zit het eigenlijk met GGZ-stigma-voorlichting? Leggen we niet extra de nadruk op de “kwetsbaarheid”?

*** En mag ik mijn eigen leed etaleren? Soms als ik vertel dat mijn oudste zoontje overleed op zijn 4e, ben ik me heel bewust van de impact van die opmerking. Het maakt me zielig, en dus een doorzetter. 

Inspiratieporno. Het grensgebied tussen voorlichting en uitbuiting.